Przeczytaj uważnie:
Jeśli Twoje dziecko zostało zaszczepione jedną dawką, należy wziąć pod uwagę, że ryzyko zachorowania na ospę wietrzną po otrzymaniu jednej dawki szczepionki narasta z upływem czasu.1
W Polsce, 18 lutego 2010 roku, Minister Zdrowia zatwierdził zmianę rejestracyjną uwzględniającą wprowadzenie obligatoryjnego, dwudawkowego schematu szczepienia przeciwko ospie wietrznej, na podstawie analizy danych z badań klinicznych, przeprowadzonych u dzieci w drugim roku życia, które wykazały istotne zwiększenie odpowiedzi immunologicznej po podaniu dwóch dawek szczepionki. Dlatego, jeśli Twoje dziecko zostało zaszczepione jedną dawką, zaleca się doszczepić je drugą dawką1.
Dane dotyczące skuteczności szczepionki wskazują na wyższy poziom ochrony oraz zmniejszenie liczby przypadków objawowego zakażenia (zakażeń przełamujących – pomimo szczepienia) po podaniu dwóch dawek szczepionki w porównaniu z podaniem jednej dawki.2
Zalecany obecnie schemat szczepień przeciwko ospie wietrznej obejmuje podanie dwóch dawek w odstępie co najmniej 6 tygodni (optymalny odstęp: 6 tygodni – 3 miesiące) – pierwsza dawka w wieku 13-23 miesiące, druga dawka w wieku 14-24 miesiące lub w każdym innym czasie, kiedy możliwe będzie rozpoczęcie szczepień przeciwko ospie wietrznej.1
Zastosowanie dwóch dawek szczepionki daje silną i utrzymującą się w czasie ochronę przed ospą wietrzną.1,2
Przeczytaj uważnie:
Jeśli Twoje dziecko zostało zaszczepione dwoma dawkami zachęcamy do zapoznania się z innymi szczepieniami pediatrycznymi na www.szczepienia.pl
Jeśli Twoje dziecko nie było szczepione jedną lub dwoma dawkami szczepionki przeciw ospie wietrznej skontaktuj się z lekarzem i zapytaj o szczepienie.
Ospa wietrzna jest jedną z najbardziej zaraźliwych chorób zakaźnych.1,5 Podatność osób wrażliwych na zakażenie jest powszechna, można zachorować w każdym wieku.1 Najwięcej zakażeń występuje u dzieci poniżej 10 roku życia, ze szczytem zachorowań przypadającym między 5 a 9 rokiem życia.6 Najczęściej są to epidemie przedszkolne i szkolne.1 W przebiegu ospy wietrznej mogą wystąpić powikłania wymagające hospitalizacji, spośród których najczęstsze są zakażenia bakteryjne i powikłania neurologiczne.1,5
Szczepienie przeciwko ospie wietrznej jest zalecane dzieciom po ukończeniu 1 roku życia, młodzieży i dorosłym, którzy nie chorowali na ospę wietrzną i nie zostali wcześniej zaszczepieni.2,3
Szczepienie nieuodpornionej młodzieży i dorosłych jest formą ochrony dla nich samych, ale również formą profilaktyki ospy wietrznej u niemowląt do 9 miesiąca życia, których nie można zaszczepić przed przekroczeniem tej granicy wiekowej, a u których przebieg ospy wietrznej może być ciężki.4
Również u osób dorosłych, które nie chorowały na ospę wietrzną i nie zostały wcześniej zaszczepione, przebieg tej choroby może być cięższy i częściej mogą się u nich rozwijać komplikacje.1,5 Powszechne szczepienia przeciwko ospie wietrznej wprowadzone w USA w 1995 r. spowodowały spadek zapadalności na tę chorobę i ilości związanych z nią hospitalizacji1,5