Reaktywacja wirusa ospy wietrznej - półpasiec
Po przebyciu ospy wietrznej wirus pozostaje w postaci utajonej przez całe życie w zwojach układu nerwowego, co w niekorzystnych dla organizmu warunkach, np. spadkach odporności towarzyszących innym chorobom, może prowadzić do reaktywacji wirusa i wystąpienia półpaśca.5,6
U kogo istnieje największe ryzyko zachorowania na półpasiec?
Półpasiec występuje głównie u osób dorosłych (powyżej 45 roku życia); z obniżoną odpornością, a także zakażonych wirusem HIV, u których może dojść do uogólnionej choroby.5 Szczególnie niebezpieczny jest półpasiec zajmujący gałązki nerwu trójdzielnego (który objawia się owrzodzeniem rogówki) i zajmujący nerw twarzowy, ponieważ może prowadzić do porażenia tego nerwu.6
Jakie są objawy półpaśca?
Półpasiec objawia się pęcherzykową wysypką w obrębie obszaru skóry zaopatrywanej przez zakażony wirusem ospy wietrznej zwój czuciowy (dermatom) oraz gorączką, lokalną bolesnością i powiększeniem węzłów chłonnych. Charakterystyczne jest ułożenie wysypki, która zazwyczaj nie przekracza linii pośrodkowej ciała. W prawie 50% przypadków półpaśca u dzieci występuje z zajęciem tułowia. Po ustąpieniu zmian skórnych, mogą pozostawać długotrwałe, uporczywe bóle neuralgiczne.6,7 Szczepienie przeciw ospie wietrznej nie chroni przed półpaścem.